Uncategorized

Jingle bells….

En zo ging ik met Job en Janne naar de medische keuring deze week. Al vooraf gekookt, wortelenstamppot…op tijd eten zit er nog in! En een Hollandse pot is altijd lekker….(bedankt trouwens degene voor de potten zuurvlees die we in een afscheidspakket hadden zitten…heerlijk)!!

We moesten om 17.30 bij de arts komen, ook dat is in Nederland ondenkbaar want juist dan gaan alle artsen naar huis. Alora, de kids moesten uit de kleren en kregen een compleet onderzoek met hartfilmpje, wat bewegingen en urine afname. De arts keek vreemd toen ik vertelde dat ze nog nooit ziek waren geweest, geen ziekenhuis opname gehad, geen gebroken botten én géén antibiotica!!!

Gezond, formulier in de pocket en aanmelden bij de sportclub naar keuze. Helaas is het maar 1 jaar geldig dit papiertje….

Op hetzelfde moment was in het schooltje van Max een oefen-avond voor de ouders om kerstliedjes te zingen. Dat was al op een bijeenkomst verteld en men kon kiezen tussen toneel of zang. Voor je kleuter, met kerst, om een goed voorbeeld te geven vond vooral het hoofd van de kleuterschool. Dus ja, ik had me ook opgegeven, in het kader van integratie, de kindjes, en noem maar op. Ik dacht ik zing wel iets (playback ;)) want ik kan echt niet zingen…toneel ligt me meer, maar ik spreek echt nog geen vloeiend Italiaans, geen optie dus!

Ze (de juffen en ouders) wisten dat ik door de medische keuring iets later zou komen en bedachten een plannetje….denk ik…

In het donker en in de regen reed ik snel naar het schooltje. Ook parkeren wilde ik snel, en voor ik het in de gaten had stond de auto íets te ver in het olijvenveldje, in het natte gras en dus géén grip meer om voor- of achteruit te rijden. De auto slipte, en ik kreeg het best warm.

Nou ja, ik kon er op dat moment toch niks mee dus handrem erop, “eerst wat zingen” en dan is er daarna vast wel iemand die kan helpen.

Met een rood hoofd, (heb ik al best gauw) kwam ik binnen en daar werd ik meteen hartelijk ontvangen door de Maestro (zangleraar). En ja hoor….ik sprak volgens hem vloeiend Engels en dus perfect om jingle bells te zingen…alleen, op een pleintje voor de intocht van de kerstman en de kleutertjes. Nou, dát dacht ik niet!!! Ik heb het weten te reduceren tot een coupletje of 2…en de rest echt gezamenlijk met de andere ouders. Het is gelukkig een liedje op tempo….ben ik er snel vanaf, en de mensen die het moeten aanhoren ook!!!

De pappa van Mathilda een lief blond meisje bij Max in het klasje hielp me met de auto, maar dat lukte niet. Kakelend kwamen de andere mamma’s naar buiten druppelen, het leek een drama zoals mijn auto stond, tenminste zoals ze schreeuwden en keken!!

Maar de mamma’s die het hardst schreeuwden, duwden ook het hardst de auto uit het veld.

Grazie mille a tutti i genitori per tutti!!!

5 Comments

  • kitty Del Tin

    wat is het fijn om te horen dat in het mooie Italia alles goed gaat met jullie.
    En dat de kids het leuk vinden is natuurlijk heel belangrijk.
    Misschien worden er wel opnamen gemaakt van het mooie kerstliedje wat Annemarie gaat zingen.
    Wij wensen jullie hele gezellige kerstdagen en zeker voor 2019 heel,heel veel geluk, gezondheid, en veel plezier toe in Bella Italia..
    Dikke knuffel

  • Freddy de Jager

    Kijk, dit is nu echt zo’n stukje waarvan ik continue in de lach schiet. Heerlijk die cultuurverschillen in Europa en mooi te lezen dat de integratie volop gaande is
    Saluti Freddy

  • Debby van Mierlo

    Haha Annemarie… hiej haj ich ech biej wille zeen!!! zo te leaze veult geer uch al ech thoes dao in Italië. Fijne feestdage veur uch.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *