Uncategorized

Uitpakken, improviseren en handelen!

Na de kennismaking met Luca is er een hele hoop gebeurd. De vrachtwagen arriveerde en is in 1 dag leeggehaald door Roger, Hans en Annelies, Dion, de kinderen, en ikzelf. Het grote geluk was dat we de eerste week echt prachtig weer hadden en dus alles konden uitstallen en bekijken waar het heen moest. Omdat er niks in orde was, moesten we behoorlijk improviseren met de stalling van alle persoonlijke spullen, dozen, inboedel van de appartementen en noem maar op. De loods was geen optie, maar was wel de bedoeling geweest. Cecilia had ons ondertussen al een loods in het dorp laten zien die we konden huren. Heel lief dat ze zo met ons meedacht, maar….de kosten per maand waren te hoog en de truck kwam daar niet eens het straatje in. Dan maar het grootste appartement opofferen. Dat was verder het probleem niet, want dit was schoongemaakt door Luca en echt wel in goede staat. Hans en Annelies verbleven (en nog) daar. De hele zolderruimte en keuken werden gevuld met alle inboedel voor de appartementen. Behalve de slaapkamer en badkamer, waar het nu dus een kruip- en sluip- door is. De woning vol met dozen, de slaapkamers inrichten, de keuken inrichten en gebruiksklaar maken, we hadden de handen meer dan vol. Vooral omdat er slecht weer gemeld was en we alles echt droog moesten hebben…..

Ondertussen….als een stelletje kippen zonder kop naar Pontedera. Daar moesten we onze codice fiscale regelen. Zonder deze code (bsn nummer) kun je niks. We, althans ik, had me er op voorbereid dat we er op z’n minst een halve dag voor nodig hadden. Maar Cecilia, onze “beschermengel”, en redder in nood hier in Peccioli, wist raad. We vertrokken om half 1 naar Pontedera, om daar met het hele gezin het kantoor te betreden. Cecilia had behoorlijk haast ermee, want 1 uur ging het kantoor dicht…In de gemeente waar we eerst woonden zou je gewoon vette pech hebben, maar nu hadden we juist geluk. Even voor 1 uur komt er niemand meer binnen (behalve wij buitenlanders ;)), niet druk aan de balie dus!! Maar ze moeten wel nog helpen, en ze willen ook graag gaan eten om 1 uur (het allerbelangrijkste!). Resultaat was dat we alle 5 met een codice fiscale binnen 10 minuten weer buiten stonden. Cecilia met een grote smile, net als wij.

Nu kon ik woensdag (24-10) de kinderen op school gaan inschrijven. Ook dat ging alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Wel voor elk kind zo’n 25 handtekeningen zetten, maar ok….ook dat was zo gebeurd. Maandag 29-10-2018 was officieel de eerste schooldag voor alledrie!!! Daarna de boeken bestellen bij de boekhandel, de schoolbus reserveren, en voor Max een tandenborstel (voor na de warme lunch die ze op school krijgen!), foto’s (bij kapstokje etc) en een bekertje op school afgeven.  Nou, goed geregeld toch??????

 

 

 

 

 

 

 

2 Comments

  • Freddy de Jager

    Roger, hartstikke leuk wat je schrijf. Ik krijg helemaal het gevoel of ik erbij ben. Kan me alles goed voorstellen. Zit met veel plezier te lezen en schiet herhaaldelijk in de lach. Maar zeg, dit kost je wel veel tijd ??!! maar ik hoop dat je er nog een tijd mee door gaat. Volgend jaar mei zitten we een week in Chianti. Wij komen jullie zeker opzoeken.
    Heeeeel veeeel succes en laat je niet klein krijgen door minder leuke dag

  • Jolanda

    Hallo buurtjes,
    Zo langzaam maar zeker vinden jullie de weg en draai en worden problemen opgepakt en opgelost. Het blog ligt wat achter dus terwijl wij dit lezen zijn jullie alweer stappen verder. Ook fijn om te lezen dat er mensen zijn die jullie de weg wijzen. En dan nog die extra handen van Hans en Annelies …… Chapeau voor iedereen. Benieuwd naar de volgende berichten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *