Uncategorized

Van het een komt het ander!

Zoals in een eerder blog geschreven hebben we inmiddels wat contacten opgebouwd. De klusjesman, onze makelaar, onze geometra, de loodgieter, electricien, en ga maar door. Sommigen zijn zo vriendelijk dat ik al begroet word met de bekende baci (kusjes). Hartverwarmend…jammer dat het niet de knappe Italiaanse varianten zijn 😉

Als je hier iemand vraagt of hij of zij iemand weet, bijvoorbeeld een goede fysio, goede kapper, goede metselaar, dan roepen altijd ja!! Zo niet, doen ze het zelf!!! Bijvoorbeeld Roger had zijn rug flink vast zitten en vroeg aan iemand die hier werkt of ze een osteopaat wist, per direct was het antwoord “ja”, en vroeg; “maar wat heb je dan???” “Nou, mijn rug zit goed vast en in Nederland ging ik ook met regelmaat naar de kraker.” Was niet nodig, zij kon helpen. Roger lag diezelfde middag op onze keukentafel en zij masseerde erop los. Chinese massage….fijn, want het verminderde wel de pijn. Uiteindelijk was een bezoek aan een osteopaat in Pisa toch echt nodig.

Ik vroeg vervolgens aan een bekende of ze een kapper voor me wist. Mijn haar is nog steeds blond en ik wil het niet groen of geel hebben. Deze mevrouw heeft ook blond haar dus ik dacht dat ze wel een kapper zou weten…ja hoor, “ik verf je haar wel, mondje dicht het is bij mij thuis!!!” Na wat heen en weer appen in mijn beste italiaans kwamen we niet echt verder. Ik had weinig tijd en zij kon alleen op zaterdag. Dus toch een afspraak bij de kapsalon in Peccioli.

Afgelopen week was het kerstfeest van het schooltje van Max. In een soort gemeenschapshuis, onder de oude stadsmuur (en erg mooi!), kwamen de ouders, opa’s, oma’s en broertjes en zusjes allemaal kijken. We zagen de mensen kijken…ja, dat zijn die Nederlanders. Maar er was ook echt herkenning van een aantal personen. De “oma” van de kantine die de overheerlijke tiramisu maakt, ze vond het geweldig dat we er waren. De juffen van de school, de zangleraar en verschillende ouders ook, het was leuk!

En…de papa van Mathilde, het blonde meisje bij Max in het klasje. Hij gaf me zijn visitekaartje en vroeg of ik wijn lekker vond. Nou…toevallig wel…

Hij werkt voor een heel groot bedrijf, La Spinetta, en vroeg of we een middag kwamen proeven met een rondleiding. Een ontzettend grote wijnboerderij en een geweldige plek om gasten naar toe te sturen. Mijn ouders waren ook mee, wijn is altijd welkom bij hun, en voor de verjaardag van Max waren ze 5 dagen hier! De rondleiding, het aperitief erbij, de hele entourage, en vooral de wijn…laat jullie verrassen als jullie een keer komen!

En zo komt van het een het ander, de dochter van de metselaar is de medewerker of eigenaresse van het vleeswarenzaakje in het dorp, en Luca loopt met een binnendoor gangetje- en deurtje naar het kantoor van onze makelaar. Fausto onze geometra blijkt onze buurman!!!! Die thuiskapster werkt op kantoor in de autogarage en de massage werd gegeven door de vriendin van de hovenier voor grof tuinwerk Iedereen kent mekaar, en ik dacht dat ik wat gewend was 😉 Voor ons nu wel handig, komt goed toch???

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *