Uncategorized

Tartufo

Italië is een land van delicatessen. Eten staat hoog in het vaandel en al helemaal met eigen producten. In de winkels vind je vooral seizoengroenten en fruit, waardoor je dus eigenlijk gevarieerder eet. Overal liggen de leukste restaurantjes en delicatessenzaakjes. Voordat je iets koopt mag je altijd proeven. De olijvenoogst zit erop en het jachtseizoen duurt een heel jaar, maar alleen op geselecteerd wild. Op zwijnen en ander klein wild mag schijnbaar onbeperkt worden gejaagd. Op herten mogen ze niet zomaar schieten, alleen op geselecteerde dieren, hoe ze dat dan doen….geen idee. Maar het is een drukke boel hier ‘s avonds in de velden. Ook bij ons op de oprit, rondom de boerderij, overal staan de voetjes afgedrukt in de vochtige grond. En als we het dan over vochtige grond hebben….dat is dé grond voor truffels! Weten wij veel…maar de auto’s die overal langs de wegen staan zeggen nu genoeg. Het stikt hier van de truffels! Zo ook in het stuk bos dat achter de kleine gaarde aan de overkant van de straat ligt. Vrijwel elke dag staan er auto’s geparkeerd en achterin zie je de bench van de truffelzoekertjes staan. Deze labradoodle-achtige hondjes zoeken naar de zwarte of witte truffels. Vorige week zondag werd Roger aangesproken door de man waarvan we de auto het meest zagen staan. Hij vertelde dat hij inderdaad truffels zocht en liet er warempel enkele zien…ik wist niet wat ik zag, zo groot als een tennisbal!!! We konden een keer mee als we dat leuk vonden….zeker! Ook leuk voor Bob en Suus die nu net een paar dagen bij ons kwamen helpen. Bob kookt graag en truffels maak je niet elke dag. Gisteren konden ze mee, Roger, Bob en Janne. Het terrein was wel een beetje riskant zei de beste man nog. Precies op het punt waar hij zei dat ze moesten wachten, dachten de heren dat hij bedoelde rustig aan te doen en voorzichtig te zijn. Dus….helling af, en geen weg terug dan ook weer die helling op!! Het bos is voor iemand van ons niet begaanbaar op dat stuk. Marco met zijn hondjes woont er zo ongeveer! Na een flinke klauterpartij met wat gevloek, en veel zweet stonden ze even later op de oprit met 2 truffels! Janne en Bob vonden het geweldig, en Roger was blij dat hij heel terug was!! De tartufi mochten we houden…(ze waren ook uit ons stuk bos ;)…??)

Bob zag zijn kans en maakte gisteravond een bord met prociutto, salame, pecorino en foccacia. Scampies met knoflook en peterselie en een pasta con tartufo…uit eigen tuin!

Grazie Italië e Bob!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *